Znicz nagrobkowy to tradycyjny sposób czczenia pamięci naszych bliskich. Metoda jego wykonania i technologia nie ma większego znaczenia. Jest to zwykle rodzaj szklanego, metalowego bądź plastikowego naczynia wypełnionego woskiem, w którym zatopiony jest knot. Znicze nagrobkowe zapalane są na grobach oraz w miejscach upamiętniających istotne wydarzenia historyczne. Często używane do uczczenia śmierci bliskich nabierają chrakteru duchowego.
Budowa znicza
- obudowa – dawniej gliniana, obecnie najczęściej szklana albo z ogniotrwałego tworzywa sztucznego
- knot – kilku- bądź kilkunastomilimetrowej średnicy sznur zatopiny w wosku
- metalowa blaszka – zwykle aluminiowa blaszka przymocowana do knota i zapewniająca jego stabilność podczas paleni
- dekiel (opcjonalnie) – metalowa przykrywka chroniąca płomień przed deszczem i wiatrem
Rodzaje zniczy nagrobnych – podział chronologiczny
- historyczne – gliniana obudowa, bez dekla (dostępne na rynku jako znicze ceramiczne)
- tradycyjne – szklana obudowa, bez dekla
- współczesne – plastikowa bądź szklana obudowa, dekiel, opcjonalnie wymienny wkład
- okazjonalne
Rodzaje zniczy nagrobnych – podział ze względu na budowę
- znicze szklane
- znicze plastikowe
- wielokrotnego użytku (wyposażone we wkłady wymienne do zniczy)
- ceramiczne
- metalowe
- elektryczne
Podstawowym elementem używanym do produkcji zniczy jest „Parafina” Produkt ten to mieszanina stałych alkanów (powyżej 15 atomów węgla w cząsteczce), wydzielana z ciężkich frakcji o temperaturze wrzenia ponad 350°C (i pozostałości po destylacji) ropy naftowej, z frakcji smół wytlewnych z węgla brunatnego lub syntetycznie. Zależnie od stopnia rafinacji jasnożółta do białej, ma postać krystalicznego wosku (tłusta w dotyku), nierozpuszczalna w wodzie i etanolu, lecz rozpuszczalna w wielu innych rozpuszczalnikach organicznych (np. w terpentynie, eterze).
W zależności od składu wyróżnia się następujące rodzaje parafiny:
- parafina miękka (temperatura topnienia 45-50°C)
- parafina twarda (temperatura topnienia ok. 60°C)
- parafina ciekła (inaczej olej parafinowy) – przeźroczysta, bezwonna i bez zapachu
Parafina jest wykorzystywana nie tylko do produkcji zniczy ale także stosowana jest m. in. do wyrobu świec, past połyskowych, zagęszczania olejów smarnych, konserwacji serów oraz jako materiał izolacyjny, a parafina ciekła do celów kosmetycznych i farmaceutycznych (m. in. jako środek przeczyszczający). Aktualnie stosuje się Wyłacznie parafiny otrzymywane w procesach rafinacji.