Psycholog

Przeczytajmy: „Kępiński w swej psychiatrii aksjologicznej (Jakubik, 1981) opisuje zaburzenia psychiczne jako rezultat zakłócenia porządku wartościującego a ściślej moralnego. Logiczną konsekwencją takiego stwierdzenia jest stanowisko, że psychoterapia ma prowadzić do zmiany hierarchii wartości chorego. W paradygmacie medycznym, taka psychoterapia powinna opierać się (tak jak inne rodzaje psychoterapii), na koncepcjach psychologicznych i psychopatologicznych, a nie na filozoficznej – antropologicznej koncepcji moralności.”
Jest to twierdzenie ciekawe, twierdzenie humanisty, którym bez wątpienia był Kępiński, humanisty, który chce wierzyć, że zaburzenia psychiczne i psychologiczne są następstwem moralnego dna. To może być zarówno prawda, jak i fałsz, choć myśl, że wielu złych ludzi nigdy nie doświadczyła załamania psychicznego ostro kłuje w ten pogląd. Świat jako miejsce psychologicznych spotkań, psychologicznej walki i taiegoż oddziaływania – od jaskiń, poprzez metropolie współczesnej planety – Warszawa, Nowy Jork, Bombaj, stawia jakby kłam temu, że jakiekolwiek zaburzenia porządku moralnego mogą implikować chorobę psychiki.
I dalej: „To klasyczne metodologiczne rozróżnienie psychologii od filozofii dobrze ilustruje rozróżnienie psychologii i filozofii poznania dokonane przez Ajdukiewicza (1949, s. 16): „psychologię obchodzi faktyczny przebieg procesów poznawczych. Stara się ona je opisać, poklasyfikować i znaleźć prawa rządzące faktycznym ich przebiegiem. (…) Otóż faktyczny przebieg procesów poznawczych, którym zajmuje się psychologia, nie interesuje teorii poznania, interesuje ją natomiast to, wedle czego poznanie bywa oceniane, a więc prawda, fałsz, zasadność i bezzasadność poznania”.”
To zdanie powinno być czytane z kluczem, przypisem odnośnie rozumienia i rozróżnienia teorii poznawczej od faktycznych przebiegów procesów poznawczych. Czy teorii poznania one nie interesują? Czy wykluczają się one z teorią poznania? Nie wiemy. Psycholog Warszawa też niekoniecznie będzie potrafił udzielić odpowiedzi na te pytania. Współczesna psychologia dąży raczej do praktyki kosztem teorii, empatia wypiera filozofię. Jest to chyba słuszny kierunek. Świat współczesny to coraz mniej ciepła, powinniśmy je zatem ze szczególną czułością pielęgnować.